دیوار سبز و پوشش گیاهی

دیوار سبز و پوشش گیاهی دیوار آزاد و ایستاده ای است که به طور کامل، یا نسبی توسط پوشش گیاهی که نوعی گیاه خاص پوشیده و تزیین شده باشد، و به عنوان یک دیوار مستقل از آن یاد می شود، که آن دیوار بخشی از ساختمان یا بنا است.

امروزه مفهوم دیوار سبز و پوشش گیاهی و کاربرد آن با استفاده از نوعی تکنولوژی مدرن، به نام هیدرپونیک تعریف و گسترش داده می شود، و علاوه بر زیبایی محیطی شاد و آّب و هوایی دلنشین را به وجود می آورد، و این پوشش گیاهی اکثراً بر روی سطح خارجی آن پوشیده می شود.

دیوار سبز در هر فضای سبزی قابل اجرا است مانند:

باغ، روف گاردن، پارک و….. علاوه بر شکوه و زیبایی مزایای زیست محیطی بسیاری دارد.

به ابعاد بزرگ و کوچک می توان آن را یافت و سیستم آبیاری آن، دارای یک قاب ،سلول و کانال های آبیاری است در دیوار سبز خاک، به عنوان یک ماده هادی در گلدان عمل می کند.

تاریخچه دیوار سبز:

قدمت دیوار سبز و تاریخ آن به 600 سال قبل از میلاد بر می گردد، که متعلق به باغ های بابل است اختراع آن توسط استنلی هارت انجام شد، در دانشگاه ایلینویز اورابا شامپاین در طول 7 سال بین سال های 1931-1938.

امروزه دیوار سبز مفهوم خاص تری پیدا کرده، و با استفاده از آب های مغذی و معدنی می توان دیوار سبز بزرگتری تولید نمود، و در سال 2012 به وسعت 2700 مترمربع بزرگترین دیوار سبز در مرکز قرار دارد بین المللی cabos los قرار گرفت.

ویژگی های دیوار سبز:

اصلی ترین ویژگی دیوار سبز سورن بامدر ساختمان ها حایل بودن آن است، که وظیفه آن جداسازی فضاهای داخلی از فضاهای خارجی، ممانعت از انتقال حرارت، صدا بین فضاها و مقاومت در برابر فشار، کشش، ضربه.

یکی دیگر از ویژگی های دیوار سبز قابلیت چسبندگی آن است

در انواع مختلفی از اندود ها از جمله پاشش مانند ،گچ ،سیمان و مالشی است .

قابلیت نصب بروی انواع پوشش دیوار است مانند :

کاشی ، سنگ ،دیوارکوب را دارد و همچنین نصب در و پنچره .

انواع دیوار سبز :

پوشش نرم

پوشش حصیری

پوشش ساختاری

پوشش نرم:

این نوع پوشش دارای دو سیستم خاک درون تاقچه ای، خاک درون کیف می باشد و بسته های خاک این سیستم در درون کیف ویا تاقچه نگه داری می شوند، و سپس بر روی دیوار نصب می شوند به همین دلیل به آنها سیستم خاک درون تاقچه و درون کیف می گویند.

اگر این نوع پوشش در در محیط و فضا های داخلی نصب شود، سالی 2 دفعه نیاز به تعویض دارند، حال اگر در محیط و فضای خارجی نصب شوند سالی 1 دفعه نیاز به تعویض دارند.

محل و موقعیت جغرافیای نصب آنها باید مورد بررسی و توجه قرار گیرد، زیرا در مناظق دارای فعالیت های لرزشی قابل نصب و استفاده نیستند.

همچنین در مناطقی که محل رفت آمد و شلوغی است نباید نصب گردد، زیرا به مرور زمان کم کم خاک خود را از دست می دهد.

در مناطق باد خیز هم نباید نصب شود زیرا این پوشش به راحتی به وسیله باد بدست آمده از باران، طوفان، باده سنگین از بین خواهد رفت؛ با انباشتن مجدد خاک در حفره های دیوار بدست می آید که امری دشوار است.

نکته اساسی در مورد نصب آن این است که نباید در دیواری با ارتفاع بیشتر از 8 فوت یا 244 سانتی متر باشد.

پوشش حصیری :

اکثر سیستم های پوشش نرم از نوع حصیری یا فیبر الیافی هستند.

پوشش حصیری نسبت به پوشش های دیگر به نسبت لاغر تر است ودر چندین لایه است.

این چند لایه و لاغر بودن باعث می شود سیستم های ریشه لرزان گیاهان بالغ برای بیش از 3 -5 سال قبل از ریشه های حصیر را بپوشانند آب نتواند از حصیر عبور کند.

پوشش حصیری نیاز به اصلاح و باز یابی دارد.

اصلاح آن با جابه جا کردن قطعات بزرگ سیستم است، به طوری که حصیر را بیرون از دیوار با برش به قطعات کوچکتر تبدیل کرده و با حصیر جدید آن را عوض کرده.

مزایای این روش؛ مطابق با ساختار ریشه گیاهان همسایه بر روی دیوار است

و بسیاری از گیاهان جانبی را از بین می برد، بهترین کاربرد این پوشش

در قسمت داخلی ساختمان و نواحی دارای فعالیت لرزشی (کم) با گیاهان کوچک که رشد نمی کنند.

پوشش حصیری به طور خاص و ویژه ایی از لحاظ آب غیر موثر است

و علت آن عدم توانایی نگه داشتن آب، باریک بودن،

داشتن حایلی در برابر ریشه های گیاه است؛

که سبب نیاز این سیستم به آبیاری مداوم می باشد.

خاصیت و ویژگی غیر موثر بودن در برابر آب باعث می شود

که این پوشش ،سیستم های چرخش مجدد آب را در خود نگه داشته؛

که هزینه اضافی در پی خواهد داشت پوشش حصیری نیاز به اصلاحات دارد

به همین منظور بهتر است در ارتفاع کمتر از 8 فوت مورد استفاده قرار گیرد

تا به آسانی اصلاحات آن تکمیل شود.