نگهداری فضای سبز | هرس درختان و درختچه های فضای سبز

  • 0
گل های آپارتمانی| نگهداری از گل های آپارتمانی|گیاهان آپارتمانی

نگهداری فضای سبز | هرس درختان و درختچه های فضای سبز

نگهداری فضای سبز | هرس درختان و درختچه های فضای سبز

 

 

هرس به معناى بریدن و کوتاه نمودن شاخه‏ هاى درختان و درختچه ‏هاست. این کار باعث تقویت نهال گشته و عمر آن را طولانى مى‏کند. به وسیله هرس مى ‏توانید درختان را هر طور که مایلید با سلیقه خودتان فرم بدهید تا شکل مناسب پیدا کنند.

 

هرس درختان و درختچه ‏هاى زینتى:

همان طور که گفته شد در گیاهان زینتى هدف هرس، تربیت شاخه ‏ها و ایجاد فرم مناسب است. مثلاً درختان بالا رونده را لازم است طورى هرس کنیم که به قیم یا داربست تکیه زده و در مسیر خود بالا بروند.

با قطع نوک شاخه ‏هاى شمشاد آنها را صاف و یکدست کنید و به درختان سوزنى‏ برگ، فرم دلخواه بدهید. بسیارى از سوزنى‏ برگها قابلیت طبقه طبقه شدن را دارند. در صورتى که مایل باشید مى‏توانید آن را به شکل مطبق در آورید.

 

روش هرس:

بسیارى از شاخه‏ هاى درختان در کنار یکدیگر رشد مى‏ک نند. در این صورت ممکن است به هم بپیچند و براى سایر شاخه ‏ها ایجاد مزاحمت کنند. از دو شاخه مجاور هم یکى را که ضعیف‏ تر از دیگرى است یا در قسمت داخل قرار گرفته حذف کنید. همه شاخه ‏ها باید امکان استفاده از نور و هواى کافى را داشته باشند. .

بعضى از شاخه ‏ها از تنه درخت خارج شده و به صورت عمودى رشد مى‏کنند. این شاخه‏ ها که اصطلاحا (نَرَک) گفته مى‏شوند نه تنها میوه  تولید نمى‏ کنند بلکه براى شاخه‏ هاى بار دهنده مزاحمت زیادى ایجاد مى ‏کنند. شاخه‏ هاى نرک را حذف کنید.

حذف کلیه پاجوشها و شاخه ‏هاى نرک به رشد بهتر و تقویت درخت کمک مى‏ کند. هر قدر شاخه‏ هاى جانبى نهال بیشتر هرس شود تنه اصلى بهتر رشد نموده و درخت، بلندتر خواهد شد. براى اینکه درخت کوتاه گشته و گسترش جانبى پیدا کند قسمتى از بالاى تنه اصلى را قطع کنید.

در درختان خزان ‏پذیر، هرس را از سال اول شروع کنید. در سال اول فقط دو بازو روى تنه اصلى نگهدارى نموده و بقیه شاخه ‏ها را حذف کنید. سال بعد به اندازه یک سوم از طول قسمت تازه رشد کرده را قطع کنید. همچنین کلیه شاخه ‏هایى را که از کنار یکدیگر عبور نموده‏ اند، شاخه‏ هاى بیمار و آفت ‏زده و قسمتهایى را که مورد تهاجم سوسک هاى چوب خوار قرار گرفته ‏اند، ببرید.

درختان، به ویژه درختان میوه اگر در طبیعت و در شرایط محیطی مناسب بدون دخالت انسان رشد کنند بعد از چند سال، یک حالت متراکم پر از شاخ و برگ به خود می گیرند و از نظر میزان کیفیت باروری نیز حالت نامطلوب می یابد. در اینگونه درختان، رشد شاخه های مزاحم و پر پیچ و خم در داخل تاج درخت سبب تراکم و پر برگی شاخه ها و کاهش میزان نفوذ نور به داخل تاج درخت گشته، به تدریج شاخه ها خشک، باردهی درخت کاهش، میزان و کیفیت محصول پایین می آید.

فواید هرس:

۱- شکل و فرم دادن به نهال که در سال های اول تا چهارم و به عنوان هرس فرم دهی اجرا می شود.

۲- حذف شاخه های خشکیده، آفت زده، مریض، شکسته و مزاحم.

۳- خلوت کردن تاج درخت از شاخ و برگ های اضافی جهت ورود نور و هوا به درون شاخسار درخت.

۴- جلوگیری از تناوب باردهی و سال آوری درخت با حذف و تنک کردن تعدادی از شاخه های بارده و در نهایت بعضی از میوه ها.

۵- جوان کردن درختان مسن با حذف شاخه های پیر و جایگزین کردن آن ها با شاخه های جوان.

۶- جلوگیری از رشد رویشی بیش از حد و وادار کردن گیاه به رشد زایشی و میوه دهی.

۷- ایجاد تعادل بین ریشه و ساقه که به ویژه هنگام انتقال نهال دارای اهمیت است.

۸- بالا بردن کیفیت و اندازه محصول با قطع شاخه های اضافی و متراکم.

۹- کوتاه نگه داشتن درخت، سبب راحتی عملیات داشت (سمپاشی و هرس) و برداشت می گردد.

 

زمان هرس:

بسته به نوع گیاه و هدف از هرس، این کار در دو موقع از سال انجام می شود:

  1. در هنگام استراحت و خواب گیاه که معمولاً در فصل سرد زمستان واقع شده و اصطلاحاً به هرس زمستانه و یا خشک معروف است.
  2. هرس سبز یا تابستانه، که در موقع فعال و سبز بودن گیاه (حتی گل یا میوه دار بودن) انجام می گیرد.

نگهداری فضای سبز | هرس درختان و درختچه های فضای سبز


Leave a Reply

نوشته‌های تازه